چکیده
هدف این پژوهش بررسی رابطه متقابل میان تقوا و هدایت در قرآن است. این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی انجام شده و با گردآوری آیات مرتبط و تحلیل محتوای آنها بر اساس تفاسیر معتبر همچون المیزان و تفسیر نمونه، به بررسی دو محور نقش تقوا در دستیابی به هدایت و نقش هدایت در تقویت تقوا پرداخته است. یافتهها نشان میدهند که نخست، تقوا زمینه پذیرش و درک هدایت الهی را فراهم میسازد و دل را برای دریافت نور الهی آماده میکند و سپس، هدایت الهی انسان را در مسیر تقوا استوار کرده و او را از لغزشها و انحرافها بازمیدارد. انسان همواره تلاش میکند تا بهترین و درستترین راههای سعادتبخش زندگی خود را کشف کند. از سویی دیگر با توجه به آیات قرآن کریم، انسان به وسیله تقوا به مقامی میرسد که محبوب خدای تعالی قرار میگیرد و آنگاه که خداوند بندهای را دوست بدارد، عهدهدار کارش میشود و آنگاه که خدا عهده دار کار بنده شود او را از تاریکی به سوی نور هدایت میکند. نتایج تحقیق حاکی از آن است که میان تقوا و هدایت رابطهای متقابل وجود دارد؛ تقوا مقدمه هدایت و هدایت عامل تعمیق تقواست. و این چرخه اساس تربیت قرآنی و رشد معنوی انسان را تشکیل میدهد.
کلیدواژهها: تقوا، هدایت، قرآن، تفسیر، تربیت قرآنی
