چکیده
در این پژوهش به بررسی قاعده فقهی لاضرر پرداخته شده است .این قاعده یکی از مهمترین قواعد فقهی است، که تمامی فقهای شیعه به آن توجه خاصی داشته اند و برای روشن شدن احکام زیادی از آن استفاده کرده اند، تا جایی که برخی از آنها این قاعده را یکی از پایه های اصول اصلی فقه شیعه می دانند. در این تحقیق به بررسی نظرات آیت الله سیستانی و مرحوم امام خمینی(ره) و آقای خویی در خصوص قاعده لاضرر و احکامی که بر آن مترتب می شود پرداخته شده است و اختلاف نظر این بزرگواران در مسائل نو ظهور بیان گردیده است. این پژوهش در5 فصل تبیین شده که هر فصل شامل 3 گفتار است. در فصل اول کلیت مفاهیم و اصل قاعده مورد بررسی قرار گرفته ، در فصل دوم نظر آیت الله خویی و مسائل نوظهوری که نظر ایشان در آنها به شکل واضح بیان شده آمده است. در فصل سوم در خصوص نظر مرحوم امام و اینکه ایشان نگاه متفاوتی به قاعده لاضرر داشتند بیان شده .چرا که ایشان نفی در قاعده را به معنای نهی سلطانی میدانند که این نظریه منحصر به ایشان است.در فصل چهارم به بررسی دیدگاه آقای سیستانی در مورد لاضرر پرداخته شده ودر فصل آخر هم به بررسی اختلافات این نظریه ها با هم پرداخته شده و به صورت مقایسه ای در هر بند آمده است ،از اختلافاتی که در اصل سند و متن دارند گرفته تا اختلافاتی که بر احکام اولیه یا تعارضات ناشی از ضرر ناشی می شود.
کلیدواژه ها:آیت الله خویی، امام خمینی، آیت الله سیستانی، قاعده لاضرر
پدیدآورندگان
استاد داور: حسام الدین ربانی
استاد راهنما: سیدمحمدحسین رئیس زاده
نویسنده: فریبا شریفی فهندری
سطح: سطح3
رشته: فقه و اصول
برگزار کننده: قم
شهر: قم
مدرسه: قم - قم - مرکز آموزشهای غیرحضوری
