چکیده
پژوهشی که پیش رو دارید، با نگاهی در معنای لغوی و اصطلاحی واژه معرفت، به تبیین ابعاد رابطه معرفتی امام حسین (علیه السلام) و امام عصر (عجل الله تعالی فرجه)، پرداخته است. برای این هدف، از روش پردازش توصیفی تحلیلی و گردآوری دادهها به صورت اسنادی-کتابخانهای استفاده شده و کوشش شده از سیره، روایات و بعضی ادعیه به این موضوع نگریسته شود، سؤال اصلی این تفحص، این است که معرفت به چه معناست؟ و رابطه معرفتی این دو معصوم (علیه السلام) در چه ابعادی قابل تصور است؟ از مطالعه در این خصوص چنین به دست آمد که رابطه این دو امام همام (علیه السلام) در دو بعد معرفت ظاهری و باطنی قابل ترسیم است؛ در بعد ظاهری پیوند نسلی و تبارشناسی، راهها و هدف یکسان برای اقامه حدود الهی در کتاب و سنت همچون امر به معروف و نهی از منکر و اجرای قسط و عدالت و خونخواهی امام حسین (علیه السلام) و مظلومان و در بعد معرفت باطنی، پیوندهای نورانیت، صفوت، حافظان دین الهی، پایههای حیات بخش زندگی، کشتی نجات، شجره طیبه واحده، جهاد و قیام به حق، خدمت به ولیّ زمان و غربت و مظلومیت متجلی است. تأمل در سیره معرفتی این دو پیشوای الهی، رابطه و ابعاد آن، شناختی ژرفتر را به ارمغان آورده و بستر اطاعتی آگاهانه و خالصانه را فراهم میسازد.
گلیدواژه: امام حسین (علیه السلام)، امام عصر (عجل الله تعالی فرجه)، معرفت، رابطه معرفتی