چکیده
این مقاله به بررسی عمیق و چندوجهی نام «فاطمه» از اسامی مبارک حضرت فاطمه زهرا(علیهاالسلام) با استناد به روایات، منابع لغوی و تفاسیر بزرگان میپردازد. هدف اصلی، تبیین این نکته است که این نام صرفاً لفظی برای اشاره نیست، بلکه دریچهای به سوی شناخت حقیقت، مقام معنوی و جامعیت وجودی آن بانوی بیهمتا و تجلیای از اسماء و صفات الهی به شمار میرود. مقاله با تمرکز بر نام محوری «فاطمه»، ضمن بررسی ریشه لغوی «فَطم» (جدا کردن)، به چهارده وجه معنایی روایی آن، از جمله اشتقاق از اسم الهی «فاطر»، نقش ایشان در ظهور خلقت، جدا شدن مخلوقات از معرفت کامل ایشان، و جدایی خود ایشان از هرگونه شر و نقص میپردازد. این نام در ارتباط با نظام تکوین، تشریع و حرکت استکمالی انسان تحلیل میشود و بُعدی از کمالات و مقامات معنوی آن حضرت را آشکار میسازد. مقاله در نهایت نتیجه میگیرد که تعدد و غنای معانی این نام مبارک، نشاندهنده عظمت، جامعیت مقامات و نقش بیبدیل حضرت فاطمه زهرا(علیهاالسلام) در نظام آفرینش، هدایت و سلوک الی الله است و شناخت این ابعاد، راهی به سوی معرفت عمیقتر توحیدی و تقرب به ساحت قدس الهی میگشاید.
کلیدواژه: اسامی فاطمه، فاطمه زهرا، اشتقاق ادبی، اشتقاق تکوینی فاطمه، وجوه معنای فاطمه
