چکیده
تربیت سیاسی در عصر غیبت نقش کلیدی در آمادهسازی فرد و جامعه برای ظهور امام زمان(عج) دارد. این پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی، شیوههای معرفتی تربیت سیاسی در سیره ائمه معصومین(علیه السلام) را بررسی کرده و نشان میدهد که ارتباط معرفتی با امام زمان(عج) اساس تربیت سیاسی است. این ارتباط در دو بعد فردی (معرفت دینی و شناخت امام، ارتباط معرفتی، تقویت بصیرت) و اجتماعی (فرهنگ سازی معرفتی، مسئولیت پذیری اجتماعی، انسجام و همبستگی جمعی) تحلیل شده است. یافتهها بیانگر آن است که تقویت این ارتباط، به خودسازی، بصیرت سیاسی، مسئولیت پذیری و آمادگی برای ظهور منجر میشود. پژوهش بر اهمیت ترویج آموزههای اهلبیت(علیه السلام) و پرورش فرهنگی منتظران واقعی تأکید دارد.
کلید واژه :
تربیت سیاسی، عصر غیبت، سیره معصومین، خودسازی، مشارکت اجتماعی
