چکیده:
مقام امام علی علیه السلام به عنوان مصدر و منبع ولایت و مقام نفسیت نبی اکرم ( ص) در عرفان اسلامی دارای جایگاهی بلند و بیبدیل است و کلام آن حضرت یعنی نهج البلاغه هم از حکمت علوی سرچشمه میگیرد و خطبههای نهج البلاغه صورت کتبی آن امام همام است. به گفته کسانی که نهج البلاغه را شرح دادهاند مبدا علم طریقت و حقیقت است و خطبه ۲۲۲ از این کتاب شریف دارای چند محور از جمله ذکر، الهامات الهی و عاقبت کار رهروان راه حق است. لذا در این مقاله سعی داریم به روش کتابخانهای اوصاف اهل ذکر را در این خطبه مورد بررسی قرار دهیم.
کلید واژهها: اوصاف، اهل، ذکر، نهج البلاغه
اوصاف اهل ذکر در خطبه ۲۲۲ نهج البلاغه
منیره خسروی چوپانکره