فرزندخواندگی از دیرباز میان مردم رایج بوده، اما در عصر حاضر گسترش بیشتری یافته و علت اصلی آن، نبود فرزند و نیز گاهی عواطف انسانی است. مهمترین چالش برای زوجین مؤمن، مسئله محرمیت با فرزندخوانده است؛ اگر فرزند دختر باشد با مرد خانواده و اگر پسر باشد با زن خانواده مشکل محرمیت پیدا میکند. برای حل این مشکل راهکارهایی ارائه شده که در بسیاری از موارد مفید است. بررسی احکام فرزندخواندگی در فقه اسلامی و دیدگاه فریقین (امامیه و عامه) از جهت شناسایی قوانین مناسب برای حمایت از کودکان بدون سرپرست و والدین سرپرست، اهمیت و ضرورت دارد. رشد روزافزون کودکان بدون سرپرست نیز نیاز به توسعه نهاد فرزندخواندگی را آشکار میسازد. این کتاب با روش مطالعه و نکتهبرداری از کتب و مقالات فقهی و حقوقی، به بررسی سوابق تاریخی و مبانی این نهاد میپردازد. اهداف تحقیق عبارت است از: شناخت مبانی و ادله فرزندخواندگی از منظر فقه امامیه، شناخت مبانی و ادله آن از منظر فقه اهل سنت، و شناخت موارد اختلاف و اشتراک فریقین در احکام فرزندخواندگی. نتیجه آنکه در فقه اسلامی، تبنّی (فرزندخواندگی) جایز نیست و فرزندخوانده هرگز احکام فرزند حقیقی را ندارد؛ ازاینرو احکام محرمیت، ارث، حضانت و … درباره او جاری نمیشود. برای رفع مشکل محرمیت، راههایی چون رضاع (شیر دادن) و عقد موقت پیشنهاد شده است که احکام آنها تابع همان راهها خواهد بود.
