یکی از مباحث مطرح شده در علم فقه صوت و خوانندگی مردان و زنان است که البته مانند بیشتر مسائل مورد اختلاف فقهاء قرار گرفته است. در این کتاب صوت به دو نوع غنائی و غیر غنایی تقسیم شده است، که بین فقهاء در حکم به عدم حرمت صدای غیر غنایی مانند صحبت های عادی مردان هیچ اختلاف نظری وجود ندارد. اما در مورد زنان بسیاری از متقدمین فقهای شیعه به دلیل عورت دانستن صوت زن قائل به حرمت آن بوده اند، اگرچه متأخرین و معاصرین فقهای امامیه به دلیل سیره معصومین (ع) و سیره متشرعه، عورت بودن صدای زن را رد و صوت غیر غنایی زنان را به مانند فقهای عامه جایز دانسته اند. در مورد صدای غنایی چون غنا به دو معنای عام و خاص میباشد و معنای عام غنا قرائت نماز خواندن قرآن و اذان را شامل میشود؛ هیچ اختلافی بین فقها نیست که این معنای عام غنا در مورد مردان بدون اشکال است. ولی بین فقها در غنای به معنای خاص و عرقی که همان خوانندگی است، اختلاف نظر وجود دارد که در خصوص صوت غنائی زنان، متقدمین از فقهای امامیه که معتقد به حرمت صوت غیر غنایی بودند؛ بدیهی است که در اینجا به طریق اولی قاتل به حرمت باشند. اما فقهایی که صوت غیر غنایی زنان را حرام نمی دانند در مورد صوت غنائی زنان اختلاف نظر دارند. عده ای قائل به حلیت با تمسک به اطلاقات و عمومات ادله حلیت و عده کثیری به دلیل این که بر اساس قرآن و سنت و اجماع قائل به حرمت ذاتی غنا هستند، نظر به حرمت دارند. علمای اهل سنت اکثرا قاتل به حلیت هستند که در این بین عده قلیلی از فقهای امامیه نظر به حلیت ذاتی غنا دارند و غنا را بر دو نوع حلال و حرام تقسیم می کنند و ادله حرمت را منصرف به نوع حرام آن می دانند، و در واقع خوانندگی زنان را اگر لهوى مضل عن سبيل الله نباشد جایز می دانند.
مولف: سروش، نرگس
عنوان: بررسی فقهی خوانندگی مردان و زنان در اسلام
ناشر: شریف کد کم
زبان: فارسی
رده بندی دیویی: ۲۹۷.۳۷۴
سال چاپ: 1403
نوبت چاپ: اول
تعداد صفحات: 184
رده بندی کنگره: BP ۱98/6
شابک: ۹۷۸-۶۲۲-۹۴۲۵۲-۶-۸
